Αν είσαι ευαίσθητος με τον εαυτό σου, αναγκαστικά θα είσαι και με τον κόσμο.
Αυτή η ευαισθησία είναι η υψηλότερη μορφή νοημοσύνης

The very nature of intelligence is sensitivity, which is love

Jiddu Krishnamurti

Μάθε να παρατηρείς ευαίσθητα.
Μάθε τι προϋποθέτει η ευαισθησία.

Αντί να την καλλιεργείς πιάσε την.
Μη ρωτάς πώς να την πιάσεις, άρπαξε την.
Δεν υπάρχει αντίσταση στην ευαισθησία.
Η ευαισθησία βρίσκεται στην αμεσότητα και είναι χωρίς όρια.

This excessive sensitiveness very often brings an enrichment of the personality...Only, when difficult and unusual situations arise, the advantage frequently turns into a very great disadvantage, since calm consideration is then disturbed by untimely affects. Nothing could be more mistaken, though, than to regard this excessive sensitiveness as in itself a pathological character component. If that were really so, we should have to rate about one quarter of humanity as pathological

 

Αυτή η υπερβολική ευαισθησία συχνά φέρνει τον εμπλουτισμό της προσωπικότητας ... Μόνο, όταν προκύπτουν δύσκολες και ασυνήθιστες καταστάσεις, το πλεονέκτημα μετατρέπεται συχνά σε ένα πολύ μεγάλο μειονέκτημα, καθώς η ήρεμη σκέψη διαταράσσεται τότε από πρόωρες επιπτώσεις. Τίποτα δεν θα μπορούσε να είναι πιο λανθασμένο, παρά το να θεωρούμε αυτή την υπερβολική ευαισθησία ως από μόνο του συστατικό παθολογικού χαρακτήρα. Εάν ήταν έτσι, θα πρέπει να εκτιμήσουμε περίπου το ένα τέταρτο της ανθρωπότητας ως παθολογικό

C.G. Jung, 1913

The truly creative mind in any field is no more than this: A human creature born abnormally, inhumanely sensitive. To them... a touch is a blow, a sound is a noise, a misfortune is a tragedy, a joy is an ecstasy, a friend is a lover, a lover is a god, and failure is death.
Add to this cruelly delicate organism the overpowering necessity to create, create, create -- so that without the creating of music or poetry or books or buildings or something of meaning, their very breath is cut off...
They must create, must pour out creation. By some strange, unknown, inward urgency they are not really alive unless they are creating.

Το αληθινά δημιουργικό μυαλό σε κάθε πεδίο δεν είναι τίποτα περισσότερο από αυτό: Ένα ανθρώπινο πλάσμα γεννημένο αντικανονικά, απάνθρωπα ευαίσθητο. Για αυτόν, ένα άγγιγμα είναι ένα χτύπημα, ένας ήχος είναι ένας θόρυβος, μία ατυχία είναι μία τραγωδία, η χαρά είναι μία έκσταση, ένας φίλος είναι ένας εραστής, ένας εραστής είναι ένας θεός, μία αποτυχία είναι ένας θάνατος. Προσθέστε, σε αυτόν τον εξαιρετικά λεπτεπίλεπτο οργανισμό, την ακατάπαυστη ανάγκη να δημιουργεί, να δημιουργεί έτσι ώστε χωρίς τη δημιουργία να κόβεται η ίδια του η ανάσα. Πρέπει να δημιουργεί, πρέπει να ξεχειλίζει από δημιουργικότητα. Από κάποια παράξενη, άγνωστη, εσωτερική κατεπείγουσα ανάγκη, δεν είναι αληθινά ζωντανός, εκτός αν δημιουργεί.

Pearl S. Buck, novelist, Nobel laureate